Een baanbrekende kijk op de rol van water in levende organismen die ons uiteindelijk dichter bij het antwoord brengt op het raadsel van de etiologie, therapie en behandeling van kanker.

Toen president Nixon de Oorlog tegen Kanker lanceerde met de ondertekening van de National Cancer Act van 1971 en de toekenning van miljarden aan onderzoeksgeld, gebeurde dat te midden van een stortvloed aan beloften dat een geneesmiddel binnen handbereik lag. Het onderzoeksestablishment trompette de ontdekking van oncogenen op, de genen die zogenaamd kanker veroorzaken. Zodra we die zouden identificeren en kankerpatiënten dienovereenkomstig zouden behandelen, zou kanker tot het verleden behoren.

 Vijftig jaar later is het duidelijk dat de Oorlog tegen Kanker is mislukt – ondanks wat de kankerindustrie ons wil laten geloven. Het aantal nieuwe diagnoses blijft stijgen; één op de drie mensen in de Verenigde Staten kan nu verwachten tijdens hun leven tegen kanker te vechten. Voor de meeste veelvoorkomende vormen van kanker heeft de zoektocht naar oncogenen de behandeling niet veranderd: we behandelen nog steeds met dezelfde oude drie-eenheid van wegsnijden (chirurgie), wegbranden (bestraling) of vergiftigen (chemotherapie).

 In Cancer and the New Biology of Water, betoogt Thomas Cowan, MD, dat dit falen onvermijdelijk was omdat de oncogeen-theorie onjuist is – of op zijn minst onvolledig – en gebaseerd is op een gebrekkig biologisch concept waarin DNA onze cellulaire functie en dus onze gezondheid bepaalt. In plaats daarvan, vertelt dr. Cowan ons, zijn de somatische mutaties die in kankercellen worden gezien het resultaat van een cellulaire achteruitgang die weinig te maken heeft met oncogenen, DNA, of zelfs de kern. De oorzaak is metabole disfunctie die het gestructureerde water aantast dat de basis vormt van cytoplasmatische – en dus cellulaire – gezondheid.

 Ondanks het falen van de reguliere geneeskunde om een einde te maken aan het lijden of haar beloftes waar te maken, blijft het voor artsen illegaal om iets anders voor te schrijven dan de “standaardbehandeling” voor hun kankerpatiënten – hoe gevaarlijk en ineffectief die standaard ook mag zijn – en ondanks het feit dat zachtere, effectievere en veelbelovendere behandelingen bestaan. Hoewel dr. Cowan erkent dat al deze behandelingen meer onderzoek nodig hebben, Cancer and the New Biology of Water is een vurig pleidooi van een arts met jarenlange ervaring dat deze veelbelovende behandelingen onze aandacht en onderzoeksgeld verdienen en dat patiënten recht hebben op informatie, keuzes en medische vrijheid in zaken van leven en dood.